canım
Merhaba demiştim hayranı olduğum yeşilliklerin arasında sana Abla gibi bakmıştın gözlerime bir an, yabancısıydım ben o bakışların
Sonraları gülümseyişlerini gördüm göz bebeklerinde, kandırmıştın beni
Ama çok geçti yanlıştan dönmeme, çok geç
Bir bardak çay arasında kardeşim dedin bana
Artık kardeşindim senin gözünde, kardeştim sana...
Şimdilerde çay soğudu, demleri acıdı
Şimdi hayatın diğer yüzünü daha iyi görmesini öğrendim ABLA
Şimdi hayatta kaybettiklerimden sonra yanıma kalanları seçebiliyorum ABLA
Şimdi eskisi gibi düşmüyorum yürürken ve kanamıyor yaralarım artık ABLA
Benden büyük olan her bayana abla dedim ben ABLA, herkes can olamaz
Aynı benim herkese kardeş olamayacağım gibi...
